Maarten schrijft

Vechten tegen Kanker 2.0

Toen ik Olympisch kampioen werd, werd ik geprezen omdat ik kanker overwonnen zou hebben. Ik heb altijd gevochten tegen deze opvatting, omdat ik dit niet eerlijk vind tegenover patiënten die aan kanker gestorven zijn.

Het wetenschappelijk bewijs is ook heel helder. Voorzitter van het IKNL (Integraal Kankercentrum Nederland) Peter Huijgens vat het samen als: “Ik heb de grootste optimist zien sterven en de grootste pessimist zien herstellen”. Nabestaanden hebben het idee dat ze niet enkel hun geliefde kwijt zijn maar ook nog eens dat de buitenwereld vind dat deze gefaald heeft. Diegene die niet van kanker herstelt verliest blijkbaar.

De afgelopen periode ben ik bezig geweest met een NLP cursus. Ik vind het heel prettig om na te denken over de onbewuste communicatie gewoonten die ik zelf heb. Zo heb ik de onbewuste gewoonte om met rationele argumenten op pijn te reageren. Wat zou er gebeuren als ik om een andere manier reageer? Wanneer ik in plaats van beredeneren meer ga voelen?

Als iemand zegt dat je kanker kunt overwinnen dan voel ik pijn. Ik moet dan altijd denken aan Rob. Rob heb ik leren kennen in het ziekenhuis. Niet ik was de “Lance Armstrong” van mijn afdeling, maar hij was dat. Hij zat elke dag op de hometrainer, stapte op en af van zijn step midden in de verpleegzaal, visualiseerde dat hij kankercellen uitkotste en vond het niet erg als hij de hele nacht wakker was geweest vanwege een koortsaanval. “Lance heeft dit ook gehad en die is er ook nog”, zei hij dan.

De laatste keer dat ik Rob sprak was een paar dagen voor zijn dood. Nog geen week geleden had hij te horen gekregen dat zijn leukemie terug was gekomen. Het advies van het ziekenhuis was om naar huis te gaan en de laatste weken te besteden hoe hij dat het liefste deed.

Hij vertelde dat hij deze boodschap niet geaccepteerd had. Dat hij gezegd had dat het niet klopte dat er geen behandeling meer was. Hij had het ziekenhuis verplicht om hem nog een chemokuur te geven. Door zijn vastberadenheid had hij de arts overtuigd, zijn chemokuur zou aanstaande maandag beginnen. Het zou vreselijk worden, hij zou zich meer dood dan levend gaan voelen, maar opgeven was voor hem geen optie.

Op zondagavond is Rob overleden.

Als er iemand suggereert dat je kanker kunt overwinnen dan denk ik aan Rob. Aan zijn mentaliteit, aan zijn vechtlust en aan al zijn frustraties. Als iemand dat suggereert, dan voel ik pijn.




Reacties op “Vechten tegen Kanker 2.0”

  1. Henk van Noorloos ·

    Dat is me helemaal uit het hart gegrepen!
    Hetzelfde heb ik een beetje als ik God bid of hij iemand wil genezen. (Ja ik ben gelovig).
    Tot hoelang blijf je dan bidden voor genezing? Iemand wordt steeds zieker en er zijn allerlei uitzaaiingen en de dokters zeggen dat er geen genezing mogelijk meer is. Hoelang blijf je bidden. Tot hoelang zet je ‘van harte beterschap’ op het ansichtkaartje naar de zieke. Heb je niet hard genoeg gebeden als die persoon overlijd? Was mijn geloof niet groot genoeg? Uiteindelijk is medeleven en belangstelling het belangrijkste denk ik. Toch blijf ik ook bidden want van Gods wegen snap ik als simpel mens toch niets. Moet ik ook niet willen, maar ik geloof zeker dat hij altijd naar me luistert en heel soms laat zelfs God zich vermurwen.



  2. Sjaak Vane ·

    Ik ben geboren in het Bethesda ziekenhuis in Vlissingen. De naam verwijst naar een genezende bron. Het instituut is vele jaren geleden omgedoopt tot Admiraal De Ruyter ziekenhuis. De Vlissingse held schijnt op zee gestorven te zijn aan wondkoorts. Daar kon hij niet tegenop.
    Ik vind deze naamsverandering tekenend voor de veranderde houding ten opzichte van ziekte. Het past in het idee dat wij als mens volledig maakbaar zijn. Natuurlijk kunnen we onze gedachten bijsturen, maar maakbaar zijn we niet. Zeker niet als ons lichaam systeem zijn eigen gang gaat.
    Jouw visie hierop en jouw eigen ervaringen vind ik zeer waardevol. Je neemt stelling tegen een overtuiging die ons schuldig doet voelen als we falen.



Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *